เกือบทุกคนเคยท่องรายการคำศัพท์ แล้วลืมไปครึ่งหนึ่งภายในวันรุ่งขึ้น นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณ แต่เป็นความผิดของวิธีการ คำที่อยู่โดด ๆ แทบไม่ให้อะไรสมองยึดเกาะ ในทางกลับกัน คำที่อยู่ในประโยคจะได้ความหมาย ภาพ และความรู้สึกติดมาด้วย
ความจำของคุณทำงานผ่านการเชื่อมโยง คำเดียวโดด ๆ ก็เหมือนตะขอที่ไม่มีผนัง ประโยคตัวอย่างมอบผนังนั้นให้ มันแสดงว่าคำนี้ใช้เมื่อไร ปรากฏคู่กับคำใด และต้องใช้ไวยากรณ์แบบไหน นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมคุณจำคำศัพท์จากเพลงหรือหนังได้อย่างไม่ต้องพยายาม เพราะมันเกาะอยู่กับฉากหนึ่ง บริบทเปลี่ยนการท่องจำแห้ง ๆ ให้กลายเป็นความเข้าใจจริง
การรู้จักคำหนึ่งกับการใช้มันเป็นคนละเรื่อง คำว่า "ขึ้น" ในภาษาไทยอาจหมายถึงเคลื่อนสูงขึ้น ขึ้นรถเมล์ ราคาสินค้าสูงขึ้น หรือเริ่มต้นทำสิ่งใด มีแต่ประโยคเท่านั้นที่ตัดสิน ถ้าท่องแค่คำแปล คุณก็ยังจะนิ่งค้างเวลาสนทนา ประโยคตัวอย่างแสดงรูปแบบการใช้ทั่วไป คำจึงพร้อมอยู่ในจังหวะที่ถูกต้อง เพราะเหตุนี้ ใน 1000 Words ทุกคำจึงมาพร้อมประโยคตัวอย่างและถูกอ่านออกเสียง คุณจึงได้ยินทันทีว่ามันฟังดูอย่างไรและเข้ากับประโยคอย่างไร
อ่านหรือฟังประโยคตัวอย่างออกเสียง ไม่ใช่แค่คำเปล่า ๆ พอผ่านไปสักพัก ลองแต่งประโยคของตัวเอง ยิ่งเป็นเรื่องส่วนตัวมากเท่าไร ยิ่งจำได้แน่นเท่านั้น แล้วทบทวนประโยคเหล่านั้นแบบเว้นระยะเพื่อให้มันอยู่ตัว เมื่อผสานกับเครื่องฝึกคำศัพท์ที่นำแต่ละคำและประโยคกลับมาให้ดูอีกครั้งในจังหวะที่เหมาะสม คุณก็จะสร้างคำศัพท์ที่มีอยู่จริงในบทสนทนา ไม่ใช่แค่บนรายการ